علی صباربیارانی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : گلزار مشاهیر

مترجم. تولد: 1295، بیساران (از قراء دهستان ژاورود، سنندج). درگذشت: اردیبهشت 1358. على بن احمد بن محمد مشهور به «صبار» پس از دوران كودكى به درس خواندن علاقه‏مند شد، لذا نزد ملاى زادگاهش قرآن را فراگرفت و كتب اخلاقى و دینى را آموخت. براى تكمیل معلومات به روستاهاى مجاور (هویه و اویهنگ) كه مركز نشر دین و داراى مدرس و مدرسه بودند رفت. مدتى در محضر سید عنایت مدرس هویه و استادان دیگر مدارس ژاورود و اورمان استفاده نمود و مقدمات فقه و علوم صرف و نحو و منطق را آموخت. سرانجام به قصد تكمیل و تحصیل علوم به عراق رفت و به سلیمانیه وارد شد، و در مدرسه‏ى مولانا خالد و مدارس دیگر این شهر مشغول درس گردید. بعد به كركوك رفت و در مدرسه‏ى خانقاه طالبانى مشغول تحصیل شد. پس از فراغت از تحصیل و دریافت شهادتنامه یا اجازه افتاء و تدریس مدت‏ها در سلیمانیه و بغداد به خدمت دولتى مشغول گردید و به موازات كار و اشتغال زبان انگلیسى را یاد گرفت. در حدود 1325 به ایران بازگشت و در سنندج اقامت گزید. با گذراندن امتحان به دریافت دیپلم معقول و منقول نایل شد. در وزارت آموزش و پرورش استخدام گردید و در دبیرستان‏ها به تدریس زبان انگلیسى و فقه پرداخت. پس از بیست و پنج سال خدمت تدریس و تعلیم بالاخره در سال 1350 به بازنشستگى نایل شد. از آن به بعد به مطالعه و تحقیق و ترجمه و تألیف پرداخت، كتاب‏هاى التقریب (فتح القریب)؛ ده روز زندگانى حضرت محمد (ص)؛ سفینةالنجاة، قصةالایمان؛ فقه السنه؛ فلسفه‏ى علم قرآن و اسرائیلیات را ترجمه كرد كه دو كتاب اول در زمان حیات مترجم چاپ گردید. ملا على صباربیارانى در اردیبهشت 1358 در حالى كه از بیمارى آسم و تنگى نفس رنج مى‏برد، جان سپرد.